Tot iemand mij overtrekt - Marieke Lucas Rijneveld

Op vraag van deBuren en BOZAR, schreef Marieke Lucas Rijneveld een gedicht bij een tekening van Hugo Claus. Het gedicht werd voorgedragen door Willem Bongers-Dek tijdens de literaire avond 'Voor Claus, met liefde', die op 19 maart 2018 plaatsvond in BOZAR.
Door Marieke Lucas Rijneveld op 5 apr 2018
Tekst
Literatuur
Hugo Claus

Nadat Hugo Claus op woensdag 12 februari 2003 in Leuven tijdens een publieksavond verward van het podium stapte, verbleef hij enkele weken in het ziekenhuis. Jan Vanriet gaf hem een boekje en een pen. Claus vulde het boekje met 109 wonderbaarlijke tekeningen, maar voegde er geen tekst aan toe.

 

deBuren en BOZAR LITERATURE vroegen vier hedendaagse dichters deze absentie te vullen. De dichters kregen de vrije hand en benutten deze vrijheid om verschillende aspecten van Claus te belichten. 

 

In het gedicht van Marieke Lucas Rijneveld treft de liefhebber van Claus enkele oude getrouwen aan. De moeder, de zusters en de zee gaan hier een vervreemdend verbond aan dat de lezer niet in de koude kleren gaat zitten. Onder dreiging van de jager (de dood?) is iedereen een prooi, behalve misschien als je ook schrijver bent en de jager met een streek van je pen kan doen verdwijnen.

De wolven
 

Iemand heeft de jager in de stoel gezet, zijn jas als een konijnenvel

op de verwarming te drogen gelegd, ik heb voor de zekerheid van

te voren de avond in mijn boek geschetst en de zusters in witte

zakdoeken gewikkeld; het kostuum van een naderend afscheid.

 

Moeder, fluister ik zachtjes, de wolven staan bij de deur te wachten

op een schot, en ik lig hier met een lichaam van carbonpapier tot

iemand mij overtrekt voor een betere winter van mezelf. Ik zou

hem willen zeggen dat de stoel alleen voor bezoek is, voor goed

 

volk, iets anders verdraagt hij amper, ja enkel soms een stapeltje

schone kleding voor de dag van morgen, maar geen jagers met

vogelzware gedachtes. Vanuit mijn raam zie ik de zee die troebel

is van gemis nu ik niet meer aan zijn zijde loop maar als een

 

kokmeeuw boven hem zweef, en ik kijk weer naar de jager in de

stoel, hij zit wat lafjes door mijn laatste dichtbundel te bladeren

alsof het plakjes vleeswaren zijn die hij op versheid test, citeert

af en toe een zin die ik bij veel mensen vind passen maar niet

 

meer bij me zelf, de jager lacht om alles wat ik over de dood, zo

jong nog in hoe ik mezelf het overleven toeschreef en ik weet: als ik

hem zat ben kan hem zo weer laten gaan, hem zeggen dat hij nog

niet nodig is, niet nu want ik ben het die hem heeft geschetst.


Het gedicht van Marieke Lucas Rijneveld werd, samen met de gedichten van Dominique De Groen, Dean Bowen en Paul Bogaert, gepubliceerd in het boekje Tot iemand mij overtrekt, dat gratis wordt verdeeld bij de tentoonstelling 'Hugo Claus, con amore'.

De tentoonstelling loopt nog tot 27 mei 2018 in BOZAR. Het boekje met de 109 tekeningen die Claus maakte, maakt deel uit van deze tentoonstelling.

 

(c) Marianne Hommersom

Marieke Lucas Rijneveld

Marieke Lucas Rijneveld debuteerde in 2015 met de dichtbundel Kalfsvlies, die werd bekroond met de C. Buddingh’ Prijs voor het beste poëziedebuut. In de Volkskrant werd ze vervolgens uitgeroepen tot literair talent van het jaar. Rijneveld groeide op in een gereformeerd boerengezin in Noord-Brabant en woont tegenwoordig in Utrecht. Naast haar bestaan als schrijver werkt ze op een melkveebedrijf. In 2018 verscheen haar debuutroman De avond is ongemak, die lovend werd ontvangen. 

Een organisatie van deBuren en BOZAR LITERATURE
Vertel het verder: