Deze website wordt niet langer ondersteund in Internet Explorer. Update hier je browser voor een betere ervaring.

Mediacafé | Twitter kan je je job kosten

Heeft een nieuwsredactie sociale mediacodes nodig?

Alexander Pleijter, docent journalistiek en nieuwe media aan de Rijksuniversiteit van Groningen en bezieler van de weblog De Nieuwe Reporter, gaat in confrontatie met Dean Wright, voormalig redacteur Ethiek, Innovatie en Nieuws bij Reuters (verantwoordelijk voor de ‘social media guidelines') en hoofdredacteur bij MSNBC. Olaf Koens, freelance journalist en fervent twitteraar leidt het gesprek in. Xavier Taveirne (Radio 1, VRT) modereert het debat.

Het komt vaker voor dat journalisten de laan worden uitgestuurd naar aanleiding van hun twittergedrag. Recent werd CNN bureau chief Octavia Nasr ontslagen toen ze via twitter een politiek standpunt innam over Sayyed Mohammed Hussein Fadlallah, een Hezbollah leider die kort daarvoor was overleden. Om dit te vermijden duiken op de nieuwsredacties sociale media codes op. Zo beschikt de gerenommeerde krant The Guardian over een set van richtlijnen. Het persagentschap Reuters voegde een hoofdstuk aan haar journalistiek handboek toe: Reporting from the Internet and using social media.

Niet iedereen is echter overtuigd van de ‘deugdzame’ werking van dergelijke richtlijnen. Volgens Alexander Pleijter van De Nieuwe Reporter brengen sociale media codes geen heil. Volgens hem kijken we ooit lachend terug op die codes, net zoals we nu lachen om het feit dat er in Nederland ooit geen nieuwslezers werden geduld tijdens het journaal. Zij zouden namelijk de objectiviteit in het gedrang kunnen brengen.

Het gebruik van sociale media op de nieuwsredacties roept een aantal interessante vragen op:

Kunnen journalisten het nieuws breken op Twitter?
Wat met een scoop? Houdt de journalist de scoop tot zijn werkgever ‘officieel’ communiceert of breekt hij het nieuws via Twitter? Wat met freelancers tegenover journalisten in vast dienstverband? Als de hoofdredactie beslist niet te berichten over een nieuwsfeit, kan een journalist het dan wel alleen doen? En wat is het belangrijkste: het nieuws of de profileringdrang van de journalist? 

Kunnen journalisten persoonlijke ervaringen en meningen uiten, zelfs via hun persoonlijke accounts of pagina's?
Bij CNN kan een journalist duidelijk niet te ver gaan. Toch kan het verrijkend werken als een journalist een positie inneemt, maar waar ligt de grens dan? Kan een wetenschapsjournalist zichzelf Facebook-fan maken van een farmaceutisch bedrijf? Misschien kan dit een achterdeurtje zijn voor PR-medewerkers om die journalist te charmeren. Wat met religieuze en politieke overtuigingen? Kan een journalist vriend zijn van een politicus op Facebook?

Kunnen journalisten ingaan op de reacties van hun publiek?
Wat sociale media extra sterk maken, is dat het journalisten in staat stelt om met hun publiek in debat te gaan, inzicht te krijgen in wie hun publiek is en wat het wil. Maar kan een journalist hiervoor ook nog tijd maken en wanneer?

Kunnen journalisten undercover gaan in sociale netwerken?
Moet een journalist zijn of haar ware identiteit weergeven op Facebookpagina’s over bijvoorbeeld ‘binge drinking’ of online pokeren als hij/zij net meer informatie tracht te verzamelen over deze fenomenen? In 2004 haalde een rechter fors uit naar de makers van een Telefacts reportage omdat het verhaal over een journaliste die de identiteit had aangenomen van een 13-jarig meisje om pedofielen op te sporen, buitensporige proporties had aangenomen in een op zijn minst betwistbare journalistieke methode.

Organisatie: deBuren, Fonds Pascal Decroos, Mediakritiek.be en VVOJ

Foto's

Vertel het verder: