Oud-schrijfresidenten in de kijker: de reünie van 2014

Dat ze elkaar vijf jaar later, in het pinksterweekend van 2019, opnieuw zouden ontmoeten in Parijs. Dat spraken de schrijfresidenten in 2014 met elkaar af na de twee weken samen. En kijk, ze hielden woord. De helft van de groep kon erbij zijn voor het weerzien in de lichtstad. Wat deden ze indertijd in Parijs en waar zijn zij tegenwoordig mee bezig?
Door deBuren op 27 jun 2019
Tekst
Literatuur
Schrijfresidentie Parijs
V.l.n.r. Yannick Dekeukelaere, Saskia Naafs en Michiel Leen

Per Thalys, bus en auto kwamen de oud-residenten naar Parijs afgezakt voor een weerzien in de Jardin du Luxembourg. Sommigen hadden de afgelopen jaren nog onderling contact, voor anderen was het vijf jaar geleden dat ze elkaar zagen. Twee dagen doken ze vrolijk nostalgisch Parijs weer in.

 

Michiel Leen blikte in 2018 al eens terug op zijn Parijse ervaringen en vooral hoe bijzonder het is om te zien welke stappen de mederesidenten sindsdien zetten. Hij droeg deze tekst voor tijdens een infosessie over de schrijfresidentie in Perdu.
Michiel is – net als in 2014 – freelance journalist. Hij schrijft voor onder andere Knack, De Standaard en Flows. Ook publiceerde hij in Ons Erfdeel, Verzin en Rekto:Verso. In Parijs bekwaamde hij zich in het flaneren. Ook schreef hij over het Maison Européenne de la Photographie. Alle deelnemers kregen dat jaar namelijk de opdracht om een bijzonder museum te bezoeken en daarover te schrijven.

 

Voor Yannick Dekeukelaere betekende dat een bezoek aan een 'erg moeilijk museum'. Zij ervaringen in het museum voor hedendaagse kunst pende hij neer in Spreken ze Chinees in het Palais de Tokyo?. De tekst werd gepubliceerd op hard//hoofd. Ook ging hij op zoek naar onbeleefde obers. Deze tekst verscheen vijf jaar geleden op VICE. Voor dat medium zette Yannick in 2018 de Belgische tak op poten. In 2019 verliet hij die post om – zoals in 2014 – weer aan de slag te gaan als televisiemaker, nu als redacteur voor Woestijnvis. In de tussentijd publiceerde hij ook nog het boek 30 worden voor beginners.

V.l.n.r. Marianne Hommersom (deBuren) en Jürgen Vandewalle
V.l.n.r. Yannick Dekeukelaere en Flor Declercq

Dichter en tekenaar Lies Van Gasse publiceerde sinds haar Parijsresidentie meerdere boeken. Tijdens de residentie tekende ze met Een binnenplaats - Hôtel Dieu, een graphic poem over een historisch ziekenhuis, dat later in haar boek Zand op een zeebed verscheen. Haar lange Parijsgedicht Ik droom van een stad vond de weg naar haar bundel Wassende stad.

 

Jürgen Vandewalle schreef in Schoonheid met een prijskaartje over het verband tussen stadsplanning en sociale cohesie in een grootstad. Intussen concentreert hij zich voluit op zijn werkzaamheden als architect, zo is hij onder meer voor Dierendonckblancke architects en Robbrecht en Daem werkzaam aan het nieuwe VRT mediagebouw. 

 

Dichter Flor Declercq ging ondergronds in Parijs.  In Correspondance métro voert hij je mee doorheen het metronetwerk. Drie van de gedichten verschenen in voorpublicatie in Poëziekrant. ook schreef hij het korte verhaal La BnF dat werd gepubliceerd op Hard//hoofd. Je kwam zijn gedichten de afgelopen jaren in onder andere Het Liegend Konijn, Poëziekrant en Revisor tegen, daarnaast beweegt Flor zich meer en meer in de theaterwereld, als schrijver en als dramaturg voor onder meer theater Antigone.

Michiel Leen en Guido van Eijck
Ann Overbergh en Flor Declercq

Ann Overbergh was tijdens de residentie in 2014 net bij deBuren begonnen als programmacoördinator. In januari 2019 begon ze als directeur van Kunstenpunt. Zij ging in Parijs op zoek naar het verhaal achter het bijzondere schilderij van 'de zwarte non van Moret'. 

 

Ook present op de reünie:  Saskia Naafs en Guido van Eijck, beiden onderzoeksjournalisten voor Platform Investico. Hun stukken verschenen onder meer in de Groene Amsterdammer en Vers Beton.  Zij werkten na de residentie zij aan zij aan The 500 Hidden Secrets of Amsterdam en The 500 Hidden Secrets of Rotterdam. Voor Hidden Nederland, de reisgids die in maart 2019 verscheen, trokken ze naar alle uithoeken van hun geboorteland, op zoek naar de mooiste onontdekte plekken. Ook in Parijs vonden ze mooie verhalen. Saskia schreef over Het archief van de planeet en sprak een danseres uit het fameuze Moulin Rouge gezelschap.  Guido bezocht Het hol van de Tijger en volgde de voetsporen van commissaris Maigrait. Ze ruilen de komende maanden hun woonplaats Rotterdam voor Brussel, waar Saskia aan de slag gaat voor Knack en ze aan een groter journalistiek onderzoeksproject werken vanuit hun interesse voor stadsontwikkelingen.

 

Marianne Hommersom bleef als coördinator van de schrijfresidentie nauw betrokken bij alle edities van de schrijfresidentie. Naast de coördinerende taken groeide ze sinds 2014 in de rol van redacteur. Daarnaast maakt ze ieder jaar ter plaatse een portret van alle schrijfresidenten.

 

Benieuwd naar alle teksten van de lichting van 2014? Die lees je hier.

De lichting van 2014
Vertel het verder: