deBuren

Het is misschien een eenvoudige maar niettemin essentiële vaststelling: kunstbeelden worden gemaakt om te worden waargenomen en vragen dus om een kijker. Beeldende kunst is in dat opzicht theatraal: het kunstwerk richt zich per definitie tot een publiek.

Op welke manier beïnvloedt die theatraliteit de verhouding tussen kunstwerk en kijker? Tot welk soort 'kijker' kan een kunstwerk zich richten? Tijdens twee debatten gaat een kunstenaar hierover telkens in dialoog met een theoreticus.

Op 5 november zijn dat Rudi Laermans, professor sociologie aan de KULeuven, en kunstenares Fiona Tan. In haar installaties en documentaires staat de wisselwerking tussen beeld en kijker, tussen "kijken en bekeken worden" centraal.

Op 26 november gaat Erwin Jans, auteur van het essay Interculturele intoxicaties. Over kunst, cultuur en verschil in gesprek met de Nederlandse kunstenaar Ronald Ophuis. Ophuis schildert op basis van historische gebeurtenissen beelden die intens menselijke ervaringen van geweld, angst, eenzaamheid en dood tonen. Hij wil een gelijkaardige gevoelswaarde bij de kijker overbrengen. Beide gespreksavonden worden in goede banen geleid door kunsthistoricus Rolf Quaghebeur.

In samenwerking met Sint-Lukas Brussel
www.sintlukas.be