deBuren

Op 18 januari organiseren BOZAR LITERATURE en het Vlaams-Nederlands huis deBuren een exclusieve avond voor poëzieliefhebbers. Vijf gerenommeerde dichters lieten zich inspireren door de Cranach-tentoonstelling en wekken zijn schilderijen tot leven. Een intieme literaire wandeling onder de gloed van Cranachs eeuwenoude meesterwerken.

BOZAR LITERATURE en het Vlaams-Nederlands huis deBuren vroegen aan vijf dichters om zich te laten inspireren door één van de schilderijen in De wereld van Lucas Cranach, de grote tentoonstelling over de zestiende-eeuwse Duitse meester die sinds oktober in Bozar loopt. Hun gedichten over Cranach werden met originele stemmen opgenomen en vertaald in drie talen. De audiogedichten waren tot nu toe enkel via de audiogidsen te beluisteren. Inmiddels hebben al duizenden luisteraars kennisgemaakt met de poëtische perspectieven op Cranach.

Op 18 januari 2011, tijdens een exclusieve nocturne voor poëzieliefhebbers, dragen Astrid Lampe, Gwenaëlle Stubbe, Han van der Vegt, Lucienne Stassaert en Stefan Hertmans hun gedichten voor bij ‘hun’ schilderij.

In de zestiende eeuw was het tableau vivant een geliefd literair genre van rederijkersgezelschappen. Het concept van de mens als sprekende sculptuur wordt in de tentoonstelling De wereld van Lucas Cranach op zijn kop gezet: door letterlijk en figuurlijk te spreken worden de schilderijen vermenselijkt.

De deelnemende dichters tonen telkens een bijzondere verwantschap met het universum van Cranach. Sommigen lieten het personage uit het schilderij spreken, anderen kozen ervoor om het canvas en de verf tot leven te wekken. Dit leidt tot een verrassend frisse blik op Cranachs werk, waarbij de nadruk komt te liggen op het spirituele, het vrouwelijke, het maniëristische, het lichamelijke of het heroïsche. Stefan Hertmans koos voor ‘Judith met het hoofd van Holofernes’; Astrid Lampe voor ‘Lucretia’; Lucienne Stassaert voor ‘Zelfportret’; Gwenaëlle Stubbe voor ‘Portret van prinses Maria van Saksen’ en Han Van der Vegt voor ‘De marteling van de heilige Catharina’.

Tijdens de avond zullen de dichters hun gedichten voordragen en vertellen over de poëzie die ze over de Duitse meester schreven. Het publiek wandelt doorheen de tentoonstelling en houdt beurtelings halt bij de dichter en ‘zijn’ schilderij. Voor dit aparte en intieme gebeuren blijven de deuren van de Cranach-tentoonstelling uitzonderlijk open.

OVER DE DICHTERS

Han van der Vegt (Nederland, 1961) publiceerde vier dichtbundels, waarvan Exorbitans (2006), een epos over het gelijknamige ruimteschip, de meest ambitieuze was. Onlangs verscheen zijn nieuwe bundel De zeilen van de aarde.

Astrid Lampe (Nederland, 1955) debuteerde met de dichtbundel Rib (1997), die genomineerd werd voor de C. Buddingh’-prijs. Sindsdien verschenen inmiddels nog vijf andere dichtbundels. Voor de bundel Spuit je ralkleur (2005) ontving ze twee literaire prijzen.

Stefan Hertmans (België, 1951) publiceerde romans, verhalen, essays en een groot aantal dichtbundels. Tot Hertmans’ meest succesvolle werken behoren de roman Naar Merelbeke (1994) en de reisverhalenbundel Steden (1998). Najaar 2010 verscheen zijn nieuwe dichtbundel De val van vrije dagen, waarvoor hij werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs.

Lucienne Stassaert (België, 1936) debuteerde in 1964 met poëtisch proza en heeft intussen al meer dan twintig dichtbundels en verscheidene toneelstukken en hoorspelen op haar naam staan. Ze ontving tal van literaire prijzen. Ze vertaalde ook werk van Sylvia Plath, Emily Dickinson en Hadewych.

Gwenaëlle Stubbe (België, 1972) is een Franstalige Belgische dichteres die in Parijs woont. Ze publiceerde o.m. de dichtbundel Salut, salut Marxus (2006) en maakte een experimenteel hoorspel voor Radio France Culture - Arte in 2009. In 2010 verscheen haar nieuwe bundel Ma tante Sidonie bij uitgeverij P.O.L.

De vertalingen van de gedichten werden verzorgd door Daniël Cunin (Frans), Cole Swensen (Engels), Willem Groenewegen (Engels) en Piet Joostens (Nederlands).

Sprekende schilderijen is een samenwerking tussen BOZAR LITERATURE en het Vlaams-Nederlands Huis deBuren.