deBuren

Geertrui Daem

Geertrui Daem groeide op in een Denderleeuwse volkswijk. Ze volgde kunsthumaniora en een lerarenopleiding, en studeerde beeldhouwen aan de Gentse Academie. Ze stond korte tijd voor de klas en werd nadien beroepsactrice. Ze doet ook aan theaterregie en tekent. Als schrijfster debuteerde ze in 1992 met de verhalenbundel Boniface. Behalve verhalen publiceerde Daem ook een aantal theaterteksten. Kenmerkend voor haar literaire werk is haar opvallende inlevingsvermogen dat ze combineert met een warme, ongecompliceerde vertelstijl. Voor haar werk kreeg ze diverse belangrijke prijzen, waaronder de Louis Paul Boon-prijs, de Debuutprijs Vlaanderen, de Van der Hoogt-prijs en de Toneelschrijfprijs van de Nederlandse Taalunie.

Diane Broeckhoven is geboren in Antwerpen, waar ze ook opgroeide. In 1970 verhuisde ze naar Nederland waar ze dertig jaar woonde en werkte als auteur van voornamelijk jeugdboeken en als freelance journaliste voor diverse tijdschriften en kranten. In 2000 keerde ze terug naar haar geboortestad. In haar regelmatig met literaire prijzen bekroonde boeken zijn soms autobiografische gegevens verwerkt en is de hand van de opmerkzame journalist herkenbaar. Bruin zonder zon, waarmee ze in 1996 de Boekenleeuw won is daar een voorbeeld van. Het is de neerslag van een reis naar Bangladesh die ze met haar adoptiedochter maakte. Diane Broeckhoven heeft drie inmiddels volwassen kinderen die vooral in haar beginperiode een dankbare inspiratiebron vormden. Zij schrijft over taboedoorbrekende onderwerpen, bijvoorbeeld over de dood van een kind in Een dood vogeltje (Boekenleeuw 1986), over aids in Kristalnacht (kinderjuryprijzen 1997), over de kloof tussen arm en rijk in Een god met warme handen. Haar roman De buitenkant van meneer Jules was een internationale bestseller.

In samenwerking met AMVC-Letterenhuis