deBuren

Annemie Neyts

Op donderdagavond 1 juni organiseert deBuren een debat in het kader van Mind Europe IV, met medewerking van Europarlementariërs Annemie Neyts-Uyttebroeck en Joost Lagendijk Wiersma. Doorgaans krijgen we via de media vooral te horen in welke mate kandidaat-lidstaten aan de criteria van de Europese Unie voldoen. DeBuren besloot de rollen eens om te draaien en vroeg een aantal wetenschappers, kunstenaars en journalisten uit nieuwe en kandidaat-lidstaten hun verwachtingen van het EU-lidmaatschap op tafel te leggen. De Europarlementariërs reageren.

In de namiddag van 1 juni geeft deBuren haar gasten uit nieuwe- en kandidaat-lidstaten de gelegenheid zich in een besloten discussie uit te spreken. Uit de groepsdiscussie die 's middags bij deBuren plaatsvindt worden vier stellingen gedistilleerd die ’s avonds tijdens een publiek debat worden voorgelegd aan aan Europarlementariërs Joost Lagendijk (De Groenen), Jan Marinus Wiersma (Sociaal-Democratische Fractie) en de Vlaamse Europarlementariër Annemie Neyts-Uyttebroeck (Alliantie van Liberalen en Democraten).

Europa!
Politici klagen wel eens dat de mensen niet geïnteresseerd zijn in de Europese Unie. Dat voor de mensen de Unie niets meer is dan de grijze realiteit van labyrintische instellingen in Brussel en Straatsburg waar eurocraten zich buigen over een torenhoge stapel onbegrijpelijke wetgeving. Er zou, met andere woorden, een diepe kloof gapen tussen de Europese politiek en de burgers die zij wil bereiken. Een jaar na hun duidelijke 'neen' tegen de Europese Grondwet van 1 juni 2005 staan bijvoorbeeld de Nederlanders nóg sceptischer tegenover het Europese project. Uit een onderzoek van Maurice de Hond in opdracht van de NOS bleek dat als er nu gestemd zou worden, 68 procent van de Nederlanders tegen de Europese Grondwet zou stemmen. Op 1 juni vorig jaar was dat nog 62 procent.

Euroscepsis lijkt echter vooral een fenomeen te zijn in de vijftien ‘oude" lidstaten, waarvan voor de inwoners het lidmaatschap van de Europese Unie een evidentie is geworden. Europa? Europa, hoezo? Europa, waarom? Misschien is die houding niet eens zo vreemd: een vis weet immers óók niet dat hij in het water zwemt. In de tien nieuwe lidstaten die toetraden op 1 mei 2004 en in de lidstaten die vandaag staan te wachten om toe te treden, is het enthousiasme voor de EU bij de burgers heel wat groter. De verwachtingen van wat de Europese Unie aan economische en andere voordelen kan betekenen, zijn er hooggespannen.