Institutional Attitudes

Kunstinstituties in een vlakke wereld

Archief

VR 04.10.13 | 14:00 > 17:00

deBuren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel

Voertaal is Nederlands behalve de lezing van Gerald Raunig (Engels).

Klassieke kunstinstituties, zoals musea, opera of repertoiretheater, speelden een belangrijke rol in het bepalen en laten wortelen van een canon voor een nationale cultuur. Kunnen ze deze 'verticale' of verdiepende rol nog wel spelen in een mondiale context, in een netwerkwereld die almaar vlakker ofwel 'horizontaler' wordt?

Naar aanleiding van het gelijknamige boek Institutional Attitudes onder redactie van Pascal Gielen maken verschillende sprekers van diverse origine een balans op van de rol, betekenis en positie van het kunstinstituut.

Wat is de rol, betekenis en positie van het kunstinstituut ?

Lezingen door Bart De Baere (M HKA), Gerald Raunig (eipcp - European Institute for Progressive Cultural Policies, Wenen) en Stefaan De Clerck (politicus voor CD&V)

Debat met Chris Dercon (Tate Modern, Londen), Mieke Van Hecke (Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs) en Aviel Cahn (Vlaamse Opera). Moderator is Ward Daenen (De Morgen).


Organisatie: BAM (Vlaams steunpunt voor beeldende kunst) en deBuren
i.s.m. M HKA, Fontys Hogeschool voor de Kunsten en Kunst en Maatschappij Rijksuniversiteit Groningen

Institutional Attitudes, Instituting Art in a Flat World
Samengesteld door Pascal Gielen
uitgegeven in 2013 door Valiz, Amsterdam

Het boek Institutional Attitudes werd samengesteld door Pascal Gielen naar aanleiding van de gelijknamige conferentie die georganiseerd werd door het Comité van Roosendaal. (Beursschouwburg, april 2010). Dit comité was een reflectie- en discussieplatform rondom beleidsvraagstukken van beeldendekunstinstellingen.

Met bijdragen van: Kenny Cupers, Bart De Baere, Ann Demeester, Jimmie Durham, Alex Farquharson, Mark Fisher, Pascal Gielen, Marc Jacobs, Sonja Lavaert, Thijs Lijster, Isabell Lorey, Markus Miessen, Chantal Mouffe, Gerald Raunig, Patricia Reed, Nicolaus Schafhausen, Blake Stimson.

Het boek werd gerealiseerd in samenwerking met de Appel arts centre, Amsterdam; M HKA, Antwerpen; Witte de With, Rotterdam; Fontys School of Fine and Performing Arts, Tilburg; Arts in Society, Universiteit van Groningen. Met de steun van: BAM, Vlaams steunpunt voor beeldende kunst, Gent; European Cultural Foundation, Amsterdam; Vlaams-Nederlands Huis deBuren, Brussel


 

Kunnen klassieke kunstinstituties hun verticale' of verdiepende rol nog wel spelen in een mondiale context, in een netwerkwereld die almaar vlakker ofwel 'horizontaler' wordt?

De netwerksamenleving van vandaag biedt ons enerzijds oneindig veel mogelijkheden rond informatie, communicatie, mobiliteit en flexibiliteit maar heeft ook een neveneffect: het maakt alles horizontaal en vlak. Tradities, hiërarchieën, elites en canons die bestand leken tegen de tijd eroderen waardoor er een tendens ontstaat naar middelmaat. Een rizoom heeft geen wortels en kan dus moeilijk wortel schieten. In deze horizontale en vlakke wereld hebben instituties het moeilijk om te overleven omdat ze traditioneel staan voor historische verdieping, waarden, traditie, plechtigheid en zekerheden ; verticaal dus.

De democratisering van kunst suggereert dat iedereen een opinie kan hebben over de kwaliteit van een kunstwerk en de popularisering van democratie maakt dat gelijke waarde wordt gehecht aan diverse (alle) statements (meningen) over de samenleving. Het neoliberalisme dat vrij door de aders van het globale netwerk stroomt maakt gebruik van evidence based policy (beleid dat gebaseerd is op feiten), audits, modulatie en management waarmee het overwicht van cijfers, kapitaal, kwantiteiten wordt verzekerd en die effectief elke kwaliteit relatief maakt.

Klassieke kunstinstituties, zoals musea, musea, opera of repertoiretheater speelden een belangrijke rol in het bepalen en laten wortelen van een canon voor een nationale cultuur. Kunnen ze deze 'verticale' of verdiepende rol nog wel spelen in een mondiale context, in een netwerkwereld die almaar vlakker ofwel 'horizontaler' wordt?

‘When flatness rules, we all feel the need to stand up to get some air. It is exactly this breathing space that Institutional Attitudes hopes to create.'


Het boek Institutional Attitudes werd samengesteld door Pascal Gielen naar aanleiding van de conferentie 'Institutional Attitudes' die georganiseerd werd door het Roosendaal Comité in de Beursschouwburg op 24 en 25 april 2010.

Sprekers op de conferentie 'Institutional Attitudes' waren: Bart De Baere, Miroslaw Balka, Alex Farquharson, Ann Goldstein, Sofia Hernandez Chong Cuy, Marc Jacobs, Simon Sheikh, Frans Timmermans, Bassam El Baroni, Ann Demeester, Nataša Ilić, Marta Kuzma, Julia Moritz, Vanessa Joan Müller, Irit Rogoff, Michael Turner, Zdenka Badovinac, Manu Claeys, Charles Esche, Pascal Gielen, Anselm Franke, Maurizio Lazzarato, Dieter Lesage, Dieter Roelstraete, Nicolaus Schafhausen.

Het Comité van Roosendaal was gedurende enkele jaren een reflectie- en discussieplatform voor beeldende kunstinstellingen rond beleidsvraagstukken.

Leden van het Comité van Roosendaal waren: de Appel arts centre, Amsterdam; BAK, Basis voor Actuele Kunst, Utrecht; BPS 22, Charleroi; Kunst- und Austellungshalle, Bonn; Extra City, Kunsthal Antwerpen; Kunstverein für die Rheinlande und Westfalen, Düsseldorf; Mudam, Museum of Contemporary Art Luxemburg; M HKA, Museum of Contemporary Art Antwerp; Museum Ludwig, Cologne; Van Abbemuseum, Eindhoven; Wiels, contemporary art centre, Brussels; Witte de With, Center for Contemporary Art, Rotterdam.

Documenten