deBuren

Wat is er toch aan de hand met Nederland? De bekende balans tussen royale zelfverzekerdheid - waarom doen ze in die andere landen niet gewoon zoals wij? - en zelfhaat - Nederlands? Spreek toch gewoon Engels, joh - is krachtig uit zijn evenwicht geslagen. Vragen over identiteit die gisteren werden weggelachen, worden vandaag gesteld met angst. Het werd hoog tijd om een Belg met een kennersoog de polder in te sturen. Daar ontdekt hij de schoonheid van zwarte kousen, de kritische functie van de sigaar en de fiets als voorwerp van theologie. Verrukt en verrast dwaalt hij door Nederland, het exotische curiosum van Europa.

uit: Mijn Nederland van Geert van Istendael

Op dinsdagavond 22 maart organiseerde het Vlaams-Nederlands Huis de Buren een avond naar aanleiding van het verschijnen van Mijn Nederland van Geert van Istendael. In zijn nieuwe boek analyseert de Brusselse schrijver onze Noorderburen van A tot Z. Haat en liefde wisselen elkaar af in hoofdstukken zoals '1830', ‘Allochtonen", ‘Bitterballen’, ‘Johan Hendrik van Dale’, ‘Leuk’ en ‘Spoorwegen’. Van Istendael ging over de voorlopige uitkomsten van zijn veldonderzoek in gesprek met de Nederlandse schrijver en journalist Hans Maarten van den Brink. 

Geert van Istendael (Brussel 1947) werkte lange tijd als journalist, vertaalde Duitse auteurs zoals Goethe, Heine en Brecht en is tegenwoordig fulltime schrijver. Hij schreef gedichten, essays en een roman, Werken van hem zijn o.a. Het Belgisch labyrint, Arm Brussel, Bekentenissen van een reactionair, en Taalmachine.

Hans Maarten van den Brink (Oegstgeest 1956) is schrijver en journalist. Hij was chef Cultuur van NRC Handelsblad en correspondent in New York en Madrid. Daarna zette hij zijn loopbaan voort als directeur van de VPRO. Hij schreef onder andere de romans Over het water en Hart van glas. Momenteel leidt hij Witte de With, centrum voor hedendaagse kunst in Rotterdam.

Mijn Nederland, verscheen bij uitgeverij Atlas (2005).