deBuren

Lieve Joris (Neerpelt,1953 België) groeide op in België en woont sinds 1975 in Nederland, waar zij na haar opleiding aan de School voor de Journalistiek in Utrecht reportages maakte voor de Haagse Post, NRC Handelsblad en Avenue.

Joris is bekend van haar boeken over de Arabische wereld, Oost-Europa en Afrika. Aanvankelijk was zij voornamelijk geïnteresseerd in de Arabische wereld. Ze reisde door Noord-Afrika en het Midden-Oosten, en in 1984 trok ze vier maanden door Saoedi-Arabië, Koeweit en andere olielanden aan de Perzische Golf. Hierover schreef zij in De Golf.

In 1985 voer ze naar Zaire, het huidige - sinds mei 1997- Congo en het vroegere Belgisch Congo. Ze deed dit in de voetsporen van een oom die missionaris was geweest, en publiceerde Terug naar Congo. België's vroegere kolonie Congo is een terugkerend thema in haar oeuvre geworden, met Terug naar Congo (1987), Dans van de luipaard (2001) en Het uur van de rebellen (2006)
Ter gelegenheid van de Nederlandse Boekenweek 1991 schreef zij Een kamer in Caïro, een autobiografisch essay over reizen.

Zojuist verscheen De hoogvlaktes, over een onherbergzaam gebied in Oost-Congo waar Lieve Joris nog niet eerder was geweest en waar überhaupt zeer weinig buitenlanders komen. De hoogvlaktes: ze bevinden zich achter de bergwand die oprijst achter Uvira, een provinciestadje in Oost-Congo. Het is een onherbergzame streek zonder wegen of elektriciteit die door de Belgen nauwelijks gekoloniseerd werd. Het is een gebied zoals er in Afrika zo vele zijn: een mengeling van militarisme, bijgeloof en profetieën regeert het dagelijks leven. De kolonel die er de scepter zwaait, wijst Lieve Joris een gids toe. Het landschap lijkt gedompeld in een Bijbelse rust, maar naarmate ze verder reizen, begint de macht van de kolonel te tanen en wordt de gids onzekerder.

Lieve Joris logeert tijdens haar reizen veelal bij mensen thuis en legt gemakkelijk contact. Haar kracht is dat ze samenlevingen vanuit een relatief persoonlijke invalshoek beschrijft, waarbij ze de gebeurtenissen in de levens van deze mensen plaatst in de politiek-sociale en culturele context.
Veel van het werk van Joris is in het Engels, het Frans en het Duits vertaald. De Franse krant Libération heeft haar "een van de beste journalisten ter wereld" genoemd en op gelijke voet behandeld met een van haar grote voorbeelden, V.S. Naipaul.

Bibliografie

1986 - De Golf
1987 - Terug naar Congo
1990 - De melancholieke revolutie , bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs
1991 - Een kamer in Caïro (Boekenweekessay)
1992 - Zangeres op Zanzibar en andere reisverhalen
1993 - De poorten van Damascus
1996 - Mali blues, bekroond met de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap
2001 - Dans van de luipaard
2006 - Het uur van de rebellen
2008 - De hoogvlaktes