Bij deBuren kruisen boeiende gasten de degens om een inspirerende bijdrage te leveren aan het publieke debat, hetzij op cultureel, wetenschappelijk of politiek vlak. Naast het opzetten van lezingen, debatten en tentoonstellingen stimuleren we ook het virtuele debat via columns van diverse auteurs.
Reageer
Wij moedigen u van harte aan om kritisch te reflecteren en te reageren op de columns die de door ons uitgenodigde auteurs hier plaatsen. Maar dan wel met open vizier: onder eigen naam of onder een bij de webredactie van deBuren bekend pseudoniem. deBuren behoudt zich immer het recht om bijdragen te verwijderen die ons inziens niet stroken met het bevorderen van een open en eerlijk debat.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 30 juni 2010
Hebt u hem gezien? Onze Albert-met-de-pet? Een doordeweekse koning in de Democratische Republiek Congo. Hebt u het gehoord? Onze Peter trekt naar Rotterdam. Naar jullie NRC. Hebt u het gelezen? (En herlezen?) Onze Luc en onze Bart zijn een liefdespaar. Al jàren. Onverantwoord interessant, allemaal.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 28 juni 2010
Kijk. Daar houden we van. Van de persberichten die de NMBS-holding verspreidt. Als vijf van hun treinen tijdens een avondspits tot stilstand zijn gebracht, was er wel sabotage in het spel. Maar helemaal niet van de remmen. Geruststelling, snakken we er niet allemaal naar?
Geschreven door Astrid Wittebolle op 18 juni 2010
Paradox. Op de ‘Dag van de Schoonmaak’ zien wij eruit als een vod. Een vod onder een berg papier. Dit huiselijk tafereel herhaalt zich zowat elk semester. De notities die we netjes wilden bewaren, hebben zich de voorbije maanden meester gemaakt van onze bureautafel. Astrid groet ’s morgens de dingen. De stapeltjes.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 16 juni 2010
Dure eden zweren? Het is niet aan ons besteed. Zo hebben we er geen probleem mee het woord verkiezing nog eens in de mond nemen. En wel voor de zeeduivel. Kent u die? In Vlaanderen is hij tot vis van het jaar 2010 verkozen. Te zeggen dat vissers vroeger bang waren voor deze vandaag salonfähige soort. De tijden veranderen. Gelukkig.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 14 juni 2010
Nu de verkiezingen aan beide zijden van de grens achter de rug zijn, krijgen we eindelijk zicht op andere dan politieke statistieken. Die van de sport. Meer bepaald: die van het voetbal. Want, voor wie de vuvuzelas hun werk nog niet gedaan hebben, Oranje speelt vandaag op het WK in Zuid-Afrika. Tegen de Denen.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 11 juni 2010
Als wij ons collectief geheugen de vrije loop laten, ziet het altijd kans een bokkensprong te maken. Wat te denken van een associatie tussen de Nederlandse zanger Willy Alberti en de afgetreden Nederlandse premier Balkenende? De oorzaak van deze kronkel is louter virtueel: Jan Peter Bedankt!
Geschreven door Astrid Wittebolle op 9 juni 2010
We luisteren naar Radio 1. Bent u in de war? Dat kan. Toch is dit mysterie eenvoudig te verklaren. In Vlaanderen staakt de openbare omroep. In Nederland niet. Het is (een) andere radio. Zeker op een hoogdag. Hun verkiezingsdag. Is onze democratie nog houdbaar? Het is onderwerp van gesprek.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 7 juni 2010
Kopstukken. Grote debatten. Ja zelfs confrontaties. Iets zegt ons dat we aftellen naar verkiezingen. Voor de Nederlandse vrienden is het woensdag V-day. De Vlamingen en de Walen mogen er nog enkele nachtjes langer over slapen. Wat ons betreft kunnen we de verkiezingsretoriek niet snel genoeg achter ons laten.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 4 juni 2010
“Kinderen, vanmiddag gaan we naar de speeltuin.” Bij zonnig weer klinkt de stem van juffrouw Maria nog altijd ergens in de achtergrond. Zij was de leading lady in onze derde kleuterklas. Streng maar rechtvaardig. Wij mochten van haar al leren schrijven. Meters omgekeerde ee-tjes, netjes tussen de lijntjes gemikt.
Geschreven door Astrid Wittebolle op 2 juni 2010
Als een uittredend Belgisch kamerlid van extreem-rechtse signatuur aankondigt dat ze kranten gaat verbranden op de Antwerpse Groenplaats, moeten we ons dan zorgen maken? Op zijn minst toch even opkijken.