Prijsvraag: wat zijn de zwaktes van België?
Geschreven door deBuren op 28 oktober 2010
deBuren vraagt u om een SWOT-analyse van België te maken. Wat zijn de sterke en zwakke kanten, waar liggen de kansen of schuilen de bedreigingen? Uitgeverij Lannoo biedt de vijf beste inzenders de hoorcollegereeks Een geschiedenis van het moderne België van Marc Reynebeau aan.
Hier bekeken we de sterktes, maar wat zijn de zwaktes van België? Waarin presteert het land slecht? Op welk vlak ligt België achter op andere landen? Reageer via de reageerknop hieronder en maak uw mening kenbaar!
U kunt uw antwoorden via de reageerknop insturen tot en met donderdag 4 november. Vrijdag 5 november krijgen de vijf winnaars, die dus ieder een sterkte, een zwakte, een kans en een bedreiging hebben genoemd, te horen dat ze hebben gewonnen. Ze kunnen hun prijs vervolgens ophalen op 10 november in Flagey, gesigneerd door Marc Reynebeau, die hun bemerkingen verwekt in de avond.
Dit najaar presenteert deBuren, naar aanleiding van het Europees voorzitterschap een tweeluik over de toekomst van (het merk) België: Brand New Belgium en Trots op België et fier de l'être. De eerste avond is inmiddels achter de rug, de tweede avond, met onder andere Marc Eyskens, Béatrice Delvaux en een optreden van Daan, gaat door op 10 november in Flagey. Moderator is steeds Marc Reynebeau.
Reageer
Velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.
Reacties
De grootste zwakte van België is dat ons land bestuurd wordt door verschillende regeringen. Dus dat ons land telkens weer te maken krijgt met communautaire kwesties. Waar in andere landen 1 regering beslissingen maakt voor het hele land zitten we hier met zowel een federale regering als een regering voor de verschillende gewesten en taalgroepen. Op economisch vlak schrikt dit mogelijke investeerders af en het doet ook niet echt goed aan ons imago.
Ons landje is zo klein en daardoor tamelijk dichtbevolkt! Het is dus echt wel moeilijk om hier stukjes territorium te vinden waar je ook eens echt naar volledige stilte kan luisteren. Ook fauna en flora hebben het echt niet onder de markt in ons landje!
België en de Belgen beschikken over een ruim tekort aan historisch bewustzijn: van Kelten over romanisering en germanisering, de consolidering van een taalgrens en de vele eeuwen nadien, tot en met het politieke landschap vandaag.
België en de Belgen weten niet om te gaan met een bewuste identiteit.
Er is geen geloof in het imago van een nationale entiteit en van chauvinisme is er nauwelijks sprake.
Dit brengt een totaal gebrek aan solidariteit met zich mee.
Het land en de bevolking verstikkken in een trieste onverschilligheid tegenover materies die niet meer te vatten zijn.
En uiteindelijk zijn Vlamingen en Walen fundamenteel verschillend; en bij dat ontegensprekelijke verschil, wordt er veel te oppervlakkig stilgestaan, zwak dus.
Belgie had de naam een land te zijn met veel economisch potentieel en een hoog onderwijs niveau. Het lijkt mij dat qua buitenlandse investeringen dit in België toch tegenvalt; men kan hierop reageren dat dit komt doordat bedrijven zich richten op groeimarkten in het Oosten, anderzijds zien we dat er wel investeringen in buurlanden komen.
Met betrekking tot onderwijs lijkt er mij een breedschalige nivellering op het onderwijsniveau ontstaan te zijn, waardoor het niveau eerder naar beneden evolueert. Kennis en onderzoeksaspecten zouden veel beter kunnen evolueren; indien het onderwijs in de richting van meer "kunde" gaat, verliezen we grote mogelijkheden naar ontwikkelingen en techniek.
Grote zwakte op dit moment in België is inderdaad het feit dat er zoveel regeringen zijn (of net niet zijn) en elkaar hierdoor toch enigszins gijzelen in het nemen van beslissingen op verschillende niveaus. Beslissingen moeten sneller genomen kunnen worden, niet kiezen is verliezen...
Volgens mij is de belangrijkste zwakte het gebrek aan daadkracht. Er heerst op vlak van bv. ruimtelijke ordening nog steeds chaos- afbakeningen agrarische structuur, natuur, etc het blijft allemaal maar aanslepen. Resultaat: blijvende verrommeling. Ook op andere beleidsniveaus is deze lijn herkenbaar. Vergelijk met het natuurbeleid in Nederland. Vergelijk met Frankrijk waar men wel werk maakt van een duurzaam pensioenbeleid- vergelijk met het V.K. waar men ongezien drastisch durft te besparen. Bestuur brengt in ons land zelden zulke politieke moed op. Moed om toekomstgericht te denken, knopen door te hakken. Versnipperd bestuur zit daar deels voor iets tussen. Politici hebben hierdoor bijna een excuus om geen verantwoordelijkheid te kunnen/moeten nemen.
De voortslepende verdeeldheid tussen Nederlands- en Franstaligen is ongetwijfeld de zwakste kant van België. Het zoeken naar oplossingen vreet alle politieke energie in dit land op waardoor heel veel broodnodige sociale hervormingen niet plaats vinden. Ter illustratie hieronder een (onvolledig) lijstje met zaken die in veel andere EU landen allang geleden zijn gemoderniseerd:
1/ de automatische prijs compensatie welke tot hogere inflatie en dus loonkosten stijging leidt dan nodig;
2/ werkloosheidsuitkeringen blijven constant in de tijd met als gevolg veel onvervulde vacatures naast hoge werkloosheid
3/ het uit de 19de eeuw stammende onderscheid tussen arbeiders en bedienden met grote verschillen voor pensioenen en ontslag
4/ een verkalkt 19de eeuws juridisch systeem dat te veel tijd vraagt om werkelijk recht te spreken en regelmatig zaken moet seponeren wanneer het onderzoek weer eens te lang duurt en/of niks oplevert
5/ volledig ontspoorde overheidsfinanciën die zelfs tijdens de vette jaren negentig niet zijn gesaneerd en dat terwijl de vergrijzende bevolking geen eigen pensioen spaarpot heeft en dus volledig afhankelijk is van die financiën voor haar toekomstig pensioen.
6/ Verregaande en daarmee ondemocratische cumulatie van politieke mandaten door een kleine elite
Alleen een vergaande staatshervorming met regionale responsabilisering kan de politiek in Belgie weer de nodige slagkracht geven om deze problemen oplossen en daarmme de welvaart van haar bevolking veilig stellen.
De grote zwakte van België is natuurlijk het immobilisme. Dit immobilisme situeert zich op drie vlakken. Ten eerste kent België niet het primaat van de politiek. In wezen wordt dit land bestuurt door het middenveld dat eigen belangen nastreeft. Beste voorbeeld: de voorname plaats van de vakbonden. De lonen liggen daarom hoog in België, samen met Luxemburg zijn we het enige land dat de lonen koppelt aan de index en het meeste overheidsgeld gaat naar lonen terwijl de investeringen in de infrastructuur (met name wegen) en scholenbouw achterblijven. Ten tweede bestaat er een consensuscultuur in de politiek waardoor er ofwel compromissen tot stand komen ofwel het land blokkeert. Het eerste mondt uit in onoverzichtelijke regelgeving, het tweede in het behoud van de status quo. Ten derde is de Belgische bevolking weinig mobiel. Men hecht veel waarde aan de eigen geboortestreek en verhuist maar moeilijk. Hierdoor ontstaat regionale werkloosheid en is de politiek teveel geconcentreerd op het lokale dan op het internationale.
zwakte: Belgen hebben eerder de neiging om "alles een beetje op zijn beloop" te laten en lijken eerder praters dan doeners. Ze blijken niet zo gemakkelijk meer te mobiliseren voor de echt belangrijke zaken (ze lijken bijvoorbeeld niet echt wakker te liggen van het verlies van jobs (zolang het hun eigen job maar niet is)).
Zwaktes
Voor verbetering vatbaar is dat een professionelere attitude een standvastige en sterke indruk maakt.
Ook verbaal is nog oefening en wat durf nodig. Goeddoordachte beweegredenen slaan beter aan dan lauwe koffiepraat.
Waar eeuwen en eeuwen aan gebouwd is door dapperen, mag niet verslonsen.
Gerelateerd
Archief
| 2012 |
| 2011 |
| 2010 |
| 2009 |
| 2008 |
| 2007 |
Blijf op de hoogte
Schrijf je in op onze nieuwsbrief:
Volg onze RSS feeds of abonneer je op onze seizoensbrochure.